Altı Şubat sabahın dört onyedisi
Gözlerimiz,uykudan ölüme uyandı.
Ya Rab! neydi bu böyle bize yaşattığın;
Beynimin derinliklerinde bir feryat
“BEN BURADA ANNEMİ,BABAMI NASIL BULAYIM?”
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta