gece yarısı karıştı çıglıklar dualara
herkez kaçışıyordu kimi saga kimi sola
öyle korkmuştuki insanlar diller duada
depremi yaşadık biz istanbul"da
parkın bir köşesine çadır kurdu babam
azda olsa rahatlamıştı anam
iki çocuk birde koca bir adam
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Kötü günlerdi onlar. Hiç kimsenin yaşamasını istemem. Yurtlar ocaklar ve nice canlar yitirmişiz. Ana kucağı böylesi yaraları bile ne güzel sarıp sarmalıyor...
Sayın Altıner güzel şiirinizi kutluyorum efendim. Esen kalınız.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta