Bilmezdim hayatın siyahi renklerini.
Gök kubbe üzerime çöktü
Yer altımdan kayıp gitti
Aldı götürdü sevdiklerimi...
Bir beni unuttu kocaman yarık...
Oysa ben kalmayı hiç istememiştim...
Sevmediğim bir dünyanın kahrını çekmek neyime?
Geleceğe dair ümit beslemediğimi bilmiyormuy du
O kocaman yarık? ...
Tahammül sınırımı çoktan aşmış yaşanmışlıklarım
Köhne sokaklarım,her yanı çatlak menzilim.
Depremler asıl benim içimdeydi
Kocaman yarık beni unutup gitti.
Başbaşa bıraktı beni siyahi renklerle....
Necla Arpa gülaçar
27 Ekim VAN
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta