Artık bu şafakla sen de yoksun
Umut yok hiç bir akşam kızıllığında
Çiçekleri kendi haline bıraktım saksıda
Onlar da senin gibi kendince solsun
Artık bu depremle sen de yoksun
Bir sensin, bir de alem enkazda
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Ve hatıran geçiyor gözlerimden
Bir de tebessümün geçti bu alemden
Bir alem yıkıldı, kahroldu eleminden
Alem enkaza yoğunur, sen yoksun
Hep neden kendi ellermizle hazırlarız enkazları..Bilmezmiyiz ki temeli sağlam olan herşeyin yoktur mecela dayanmaya en ufak bir sarsıntılara dahi..
Hazırlarken sevgiye dair çeşniyi biz mi çalmıştık malzemeden yoksa eksikmiydi bize sunulan ,bölükmüydü, yoksunmuydu acıdan tatlıdan..
Sevgilerimle
Güzeldi. Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta