Denize nazır bir şehirde
Hasret vurdu içimin koylarına
Elim yüzüm yalnızlık karası.
Küçük bir ev vardı sahilde
Gidip de dönmeyenlerden kalma
Acının rengi soluyordu çatlak duvarlarında
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Adı ister hasret olsun ister sevda...
Yüreğimizi canlandırsın da...
Tebrik ve selamlarımla...
dizinde kaç sevdalıyı masallarıyla uyutan bu kocamış şehir, bir tek yokluğunu taşıyamadı ve zayıf düştü...diyeceğim o ki dön artık!..
günümün ilk şiiri gurbet tadında
başarılar
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta