Vazom sanki gönül bahçesi güllerle doldu
Ağlıyorum gözlerimden akan yaş sel oldu
Hayalmiş hepsi seninle birlikte sanki soldu
Canım dediklerim kayboldu hepsi el oldu,
Senden sonra artık tat almıyor dudağım
Kırıldı kalmadı ne dalım ne de budağım
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta