Sudan yatağımda hasret örtmüşüm üstüme
Gecenin ıssız sakinliği doluyor lumbuzdan içeri
Görünmeyen köye kılavuz arıyorum sonsuz mavilikte.
Aslında kendi kendime kalabalığım şu sesiz hengamede
Gece, yıldızlar, ay, deniz ve ben yalnız denizci
Bir yün yumağı misali karmakarışık, geçmişiz birbirimize.
Yalnızlıktan ağaç dalları gibi oluyor insanın zihni
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta