Hayatta isek sayende
Mirasın bizle güvende
Koştuk sen çalış diyende
Var ol ulu yüce Ata
Düşmanları sen yok ettin
Yüreğimde harladığın ateşler
Her uyandığımda yakmaya başlar
Görenler beni deli diye taşlar
Hiç mi acımazsın sefil halime
Hayalin yanımda, cismin uzakta
Yar yüz vermedikçe gönlüm kırılır
Bir selam verdi mi geri dirilir
Gönül sarayından nasıl girilir
Hiç de bilmem yolunu yordamını
Sanki sen yüz çevirdin ben sevdikçe
Baharı yazı geçti de gönlümün
Bir görmediğim kış ile güz kaldı
Bunca zamandır bana cevreyledin
Yara iyileşse de kesin iz kaldı
Bade oldum da kadehlere doldum
Cehenneme girsen cennete döner
Yüzünde nur ile bakan ey güzel
Şeytan iman eder, ateşler söner
Kalplere huzurlar eken ey güzel
Yüzünü gören dikenler yumuşar
Andelip ötüşlüm çiçek kokuşlum
Al yanakta ekili gülleri var
Dağların ceylanı, maral bakışlım
Nice aşığı nice kulları var
Böyle güzel bakan yoktur dünyada
Cennetten çıkmış yüzünün ölçüsü
Hiç bu kadar kusursuz olunur mu
Nerede hani mermeri alçısı
Heykel gibisin, tayın bulunur mu
Günlerce gözünün içine baksam
Zalim yar düşmüş canımın kastına
Üstüme doğru geliyor ateşi
Senin ismini verdim bu destana
Üstüme doğsana sabah güneşi
Mezarımı eşip giydim kefeni
Zeytin gözlerinden yağ mı damladı
Yüzüne göz alıcı nurlar inmiş
Melekler kalbinde çay mı demledi
İyilik merhamet kalbine sinmiş
Öyle bir güzel ki yoktur benzeri
Çoktandır o gül yüzüne hasretim
Şu geniş dünya sensiz zindan olur
Bir kez görseydim kendime gelirim
Bakışın her derdime derman olur
Gönlüm çekti kendisini darlara
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!