Sordum papatyalara seni,
Her yaprağı ayrı ayrı yerde,
Unut, öylesine dedim papatyam,
Bir şey de acıt içimi, denesene...
*
Sonra her yaprağı topladım, içimde sakladım,
Koydum kirli gönül köşesine,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta