Bugün oturdum, ölümü düşündüm. 20 yaşında, hayat bu kadar güzelken… Ve var mıydı ki ya? Emin olamadım. Şimdi hayatta bu kadar güzel mi? Vasat. Ee, bu şiirin yazarı kimdi? Hmm. Ben tatlıları hiç sevmem, biliyor musunuz? Aramam da ama bugün küçük bir pasta aldım, ayı şeklinde, kalbi kırık bir pasta. Bisikletle eve getirene kadar… Çok düşündüm ya, ulan ayı, iyice bozdun beni. Aaa, şey, bugün benim doğum günüm. 2 yıldır yalnızım doğum günlerimde denk geliş bu ki; doğum günümde ailem hep bir yerlerde. Biliyor musunuz, ben doğum günlerine anlam yüklemem pek. Hee, ama doğum günlerinde yerim sadece; pasta, tatlı da benim için pastalardan ibarettir. Oyuncu olmak istiyorum, biliyor musunuz? Benim ailem de oyuncu. Hayır, hayır, telefonları almayın elinize; annemin, babamın adını söylemem, stalklayın. Iıı, şey, yalan söyledim: annem susar. Ben genel olarak anneme çekmişim; o yüzden mi iyi oyuncu olamadım ki? Off. Onun için konservatuar falan okumak lazım. Bakın, dikkat ederseniz “hayalimi” falanlı cümlede kullandım; demek ki bu kadar da anlam yüklememek lâzımmış. “Falanlı” cümlede de oluyormuş. Hee, babam—demiştik—babam çok iyi oyuncudur. Beni üzmek istediğinde, mesela, aslında düşünmediği şeyleri söyleyiverir. Babam gibi olsaydım keşke. Ben anneme çekmişim. Diğer adım da Mehmet; o da babamın babasının adı. Annemin babasının ismi abime gitmiş; e hani isim çekerdi, Mehmet dedem çok neşeli bir adammış. Akrabalardan da duyulan geçmiş zamanla bahsetmek ne zormuş, biliyor musunuz? Ben tek kişilik oyunlardan çok çekinirim, korkarım ondan; ama çok da keyifli bir şeymiş, öyle diyorlar. hıhıhı
He, ne diyordum, anneme çektiğimden dolayı çok düşünüyorum ve susuyorum; bundan dolayı da olgunlaşamadığımdan suçlanıyorum. E ama şey, ben olgunum ki; yani susmak hani erdemlikti.E ben kırmadan, dökmeden susmak istiyorum…
Abi, “nasılsın”ı niye kullanmıyoruz ya?
— Abi, naber ya.
E bana böyle sorarsan kötü diyemem ki. Sırada insanlar var; herkese sıra sıra “naber” diyeceksin. Bugün benim doğum günüm ve kimse bana “nasılsın” demedi. Herkes görevini yapıp… Iıı, görevini diyorum da; görevleri de değil aslında. Doğum günümü kutlayıp kapadı. Bilin bakalım ben ne istiyorum? Evet, şey, ben birinin benim şu an nasıl hissettiğimi merak etmesini istiyorum. Şey, merak etmiyorsanız da merak ediyormuş gibi davranabilir misiniz? Nasıl insanlara dönüştük; çok kolay kırılıyoruz ya da kırıyoruz. Keşke herkes çocuk olsa da sussa. Uzun bir süre sussa.Geçen gün sevdiğim bir insan kötü bir duygudaysan dibine kadar yaşa,dedi.Ulan işte ben de ondan korkuyorum ya;yaşamaktan değil elbette ya o dipten çıkamazsam… Ya ben bu iple oynuyorum ama bana yardım eder misiniz? Argan yapmaya çalışıyorum. Şştt, tabii ki adını biliyorum ama çocuk olan bilir mi urgan demeyi, bağlamayı da bilmiyor işte. Yardım istiyorum. Ben daha ölmeyi beceremiyorum; ne yapacağız, heh. Ahmet Erhan, yani yazarın adı. Ben bir şey hatırlamaya çalışırken biraz saçmalarım; saçmalamayı kaldırır mı hayat?
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta