Dışa; içi ağlamaktan yorulan,
"Gülmüyorum." demesini bilmiyor.
Cevap versin diye soru sorulan,
"Bilmiyorum." demesini bilmiyor.
Her taşın altında ya parmak izi
Ya da her tarakta bezi var, bezi.
Riyâyı câhilin karaktersizi
"Silmiyorum." demesini bilmiyor.
Akılsız başıyla fikir yürütür,
Davetsiz misafir hasır çürütür,
Çağrılsa ayağını sürütür;
"Gelmiyorum." demesini bilmiyor.
Hoş, gerçi müptezel ot gibi biter,
Sanır ki herkesin gözünde tüter.
Kaç karnı aça bir öğünü yeter?
"Bölmüyorum." demesini bilmiyor.
Ferhat gibi dolar ismini dile,
Bağı, bağlantısı yokken dağ ile.
Şirin'in uğruna rüyamda bile
"Delmiyorum." demesini bilmiyor.
Şerif der: Vasıfsız şerri hariçken,
Analı babalı velakin piçken,
Kendisine dahil hayrı hep hiçken
"Ölmüyorum." demesini bilmiyor.
17 Haziran 2026
İzmir
Kayıt Tarihi : 17.06.2026 06:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!