Ben hiçbir zaman,
Bir şeyin sonunu düşünmeden yaşayamadım.
Hep bir korku, hep bir burukluk oldu içimde.
Mesela çocukluğumda,
Bir rüzgara, kuşa meydan okuyamadım.
İsraf edemezdim, sayılıydı adımlarım.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Korkularımız, hepimizin vardır, her zaman vardır. Özgürlüğümüzü kısıtlar, yaşamımızı frenler. Ta ki içimizde özgüvenimizi tamamlayana dek. Özgüvenimizle birlikte kuşlarla, bulutlarla yarışmak içten bile değildir, inan buna. tebrik ederim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta