İnsan yalnızlıkta ve korktuğu karanlıkta
Biraz fazla kalınca önce bocalıyor
Sonra da yavaş yavaş deliriyor dedi
Hiç görmediğim henüz garip bir adamdı.
O yalnız kalmıştı korktuğu karanlıklarda uzunca anlaşılan
Ve delirmişti belki isteyerek yavaş yavaş
İstemiyordu belli ki bu zevki başkasının tatmasını
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta