Günahımla ahım konuşur gizlice
Ezanlar duyuluncaya kadar.
senİ sevdiğimi biliyormusun delice,
bedenim mezara konuncaya kadar
yeminime rest çekip uçup gidince,
ellerimi açtığım yoksulluktaki o günleri hatırla,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta