Değişim Dediğin. Şiiri - Hikmet Metin Ça ...

Korkmayın şu kelimeden,
"değişim" dediğiniz
bir yıkım değildir her zaman.

Bazen bir çocuğun
karanlık bir odadan çıkıp
güneşe yürüyüşüdür.

Bazen aç bir işçinin
"ben de insanım" diye
yumruğunu göğe kaldırışıdır.

Bazen yıllardır susanların
dilinde büyüyen
bir çift sözdür:

Yeter!

Namus nedir, söyleyin bana?

Sadece kapıya asılan kilit mi?
Sadece dilde taşınan bir söz mü?

Namus;

yetimin hakkına el uzatmamaktır,
halkın ekmeğini küçümsememektir,
gücü eline alınca
garibin sesini duymamazlık etmemektir.

Namus;

aynaya baktığında
kendi gözlerinden kaçmamaktır.

Ama bazıları korkar değişimden.

Çünkü değişim gelirken
tozlu perdeleri kaldırır.

Gizlenen hesapları açar.
Kapanmış defterleri önüne koyar.
"Sen kimsin?" diye sorar.

İşte o zaman
rahat koltuklar sallanır.

Çünkü bazıları
düzeni değil,
düzenden aldıkları payı sever.

Bir de vardır
"namus" kelimesini çok kullananlar...

Dillerinde namus,
ellerinde çıkar.

Ağızlarında ahlak,
ceplerinde hesap.

Halka sabır öğütlerler,
kendileri ayrıcalık isterler.

Değişim kapıya dayanınca
ilk onlar bağırır:

"Durun!"

Çünkü bilirler;

değişim gelirse
maskeler düşer.

Ey kardeşim!

Değişimden korkma.

Korkulacak şey
değişim değil;

haksızlığın alışkanlık olmasıdır.

Korkulacak şey
yanlışın gelenek diye korunmasıdır.

Korkulacak şey
bir halkın yıllarca
aynı yarayı taşımasıdır.

Bırakın değişsin taşlar,
bırakın değişsin yollar.

Eskiyen ne varsa
yenilensin.

Ama insanın onuru,
emeğin değeri,
halkın umudu

hep ayakta kalsın.

Çünkü tarih şunu yazar:

Değişimden korkanlar
dünü korur;
değişimi isteyenler
yarını kurar.

Ve bir gün mutlaka,

halkın alın teriyle
vicdanın sesi birleşir.

O gün,

değişim sadece bir kelime olmaz;

bir ülkenin yeniden doğuşu olur.