Gün ağardı, bahar uyandı, yaz canlandı
Çiçekler açtı, meyveler tomurcuklandı
Gönüller umut ile doldu
Bulutlar bir bütündü artık onlar da dağıldı
Gökyüzü pamuk tarlasına döndü
Doğanın rengi karanlıktı, topraktı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta