Değilmiş Şiiri - Ozan Ali Aydın 2

Herkes dem vuruyor maziye bakıp
Değişen zamanmış insan değilmiş
Nefsini gezdirir koluna takıp
Saatmiş yaralı vicdan değilmiş

Bekliyor boş zaman tatil yapmaya
Bir telefon yeter anne babaya
Sılayı rahimmi nasip varmaya
Sanki baki ömür kervan değilmiş.

Sırası gelince eski bayramlar
Şöyleydi böyleydi diyerek anar
Görende gerçekten özlüyor sanar
Kendi benliğinde dervran değilmiş

Kılavye basında herkes kehribar
Bolca öz verili ćokçada kibar
Dününe atıf paylaşım yapar
Bu gününe sahip ferman değilmiş

Ah anam diyerek başlar cümleye
Huzur evindedir kimse bilmeye
Yalvarır yakarır beğenilmeye
İnsandan umduğu güman değilmiş.

Ozan Ali AYDIN