Degeri bilene Şiiri - Fevzi Ögrenmis

Değeri Bilene
Bu yaşamda değeri
Bilene vereceksin,
Arkadaşım.
Kıymet bilmeyene
Ömrünü tüketmeyeceksin.
Halden anlamayanı,
Gözlerinin içine bakmayanı,
Yüreğine dokunmayanı,
Hele hele sevgine
Karşılık vermeyeni
Sessizce çizeceksin,
Arkadaşım.
Dostluk dediğin,
Çıkarla kurulmaz.
Zor gününde omuz olan,
İyi gününde içten gülen
İnsanla yaşanır.
Arkadaş olmak
Öyle basite alınacak
Bir hâl değildir.
Sözünde durmak,
Vefayı unutmamak,
Aynı yolda yürüyebilmektir.
Ya varsındır
Bir selam kadar yakın,
Bir dua kadar içten...
Ya da yoksundur,
Kalabalıkların içinde
Adın bile anılmaz.
Ben dostluğu
Sayıyla değil,
Yürekle ölçerim.
Bir gerçek insan,
Bin sahte kalabalığa
Her zaman bedeldir.
Ve öğrendim ki;
İnsan en çok
Değer verdiğinden yorulur.
Bu yüzden sevgini de,
Vefanı da,
Kıymetini bilene bırak
Arkadaşım.