Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Zaten "sevdikleri"
Değer verdikleri yıkar, insanı!
Dışında kalanlardan bize ne?
Sevmediğimiz, yakınlık duymadığımız bize ne fayda verir
Ne de zarar!
Ne gelirse,
Değer verdiklerimizden gelir
Haklısınız Gülay Hanım..
Tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta