Değer Şiiri - Seyrani Göl

Nerededir insanın değeri,
üzerindeki elbisede mi,
cebinde taşıdığı parada mı,
yoksa kimsenin görmediği
bir yerde sakladığı vicdanında mı?

Kimi altınla konuşur,
kimi susarak anlaşılır.
Kimi kapıları parayla açar,
kimi bir yetimin duasıyla
göğe yükselir.

Zenginlik,
masanın üstünde duran gümüş değildir;
açken ekmeğini bölmektir,
kendi payından vazgeçip
bir başkasının karnını doyurmaktır.

İnsan,
kendine ne kadar sahip çıkarsa çıksın,
bir gün avuçları açılır;
ne para kalır içinde,
ne makam,
ne de aynada övündüğü yüz.
Geriye yalnız
kim olduğun kalır.

Çünkü insanı tartan
dünyanın terazisi değildir.
Bir mazlumun ahı,
bir annenin duası,
bir garibin sessiz teşekkürü
bazen bütün servetlerden ağır gelir.

Kendine bir saray kurabilirsin,
ama kalbine huzur satın alamazsın.
Dünyayı önüne serebilirsin,
ama bir gönlü
parayla kazanamazsın.
İnsanın gerçek zenginliği
sahip olduklarında değil,
paylaşabildiklerindedir.

Ve insan,
ölçüsünü aynada değil,
vicdanında aramalı.
Çünkü Allah katında
insanın değeri,
dünyaya ne kadar sahip olduğuyla değil,
emanet edilen kalbi
ne kadar temiz taşıdığıyla ölçülür.
S. GÖL