Defectus Şiiri - Ali Fırat Çalışgan

DEFECTUS

· · ─ ·𖥸· ─ · ·

Bir insan bir insandan eksilir mi?
Bilmiyorum.
Bildiklerim, göğsümde
paslanan anahtarların
hiçbir kapıya ait olmadığını söylüyor.
Meğer insan,
kendi etini içinde taşımazmış.
Bir başkasının susuşuna
gömermiş kaburgalarını;
sonra en derin nefesi,
bir yabancının ciğerinde ararmış.

⚜️ ⚜️ ⚜️

Ben senden ayrılmadım.
Benden, bana çıkan yollar söküldü.
Şimdi her yön,
aynı uçuruma varan
yorgun bir pusuladır.

İçimde bir kuyu yok;
kuyu, benim içimden geçiyor.
Su çekilmiyor;
yalnızca susuzluk,
kendi gölgesini içiyor.
Tanrım,
hangi harfi geri aldın benden?
Hangi eksik ses yüzünden
adım, ağzıma her gelişinde
bir mezara dönüşüyor?
Çünkü insan,
yaratıldığı topraktan değil,
inandığı yüzden yapılır biraz da.
Bir yüz çekilince dünyadan,
yeryüzü kendi omurgasını unutur.
Şimdi göğsümde
kan dolaşmıyor.
Eski bir medeniyetin
yıkıntıları arasında
taşlarını arayan bir nehir dolaşıyor.

⚜️ ⚜️ ⚜️

Bir insan bir insandan eksilir mi?
Eksilmez.
Kendisini tamamladığını
sandığı yanılgıyı kaybeder.
Ve o yanılgının ardından
Tanrı'nın bile uzun süre konuşmadığı
bir sessizlik başlar.
Ben o sessizliğin içindeyim.
Her sabah,
kaburgalarımın arasından
bir ev daha göç ediyor.
Akşam olunca
göğsümde kalan boşluğu
hiçbir karanlık dolduramıyor.

Çünkü bazı insanlar,
giderken sadece kendi
yokluklarını bırakmazlar;
senin varlığını da
beraberlerinde götürürler.
Sonra sen,
herkesin "yaşıyor" dediği
bir cenazeye dönüşürsün.

Ali Fırat ÇALIŞGAN

⤷ Defectus* (Latince) :
eksiklik, kusur, noksan.
Bir şeyin tam olmamaması durumu ⤸