Dedim Ki Şiiri - Ay Taşı

Kapı aralığından baktın ruhunla usulca
Ruhuna dönerek dedim ki; "Gitmek istiyorsan git, lâkin geleceksen o kapı ardına saklanma!
Bil ki, ben sana bakınca sadece ela yangını gözlerini değil, o gözlerin ardındaki közleri de görüyorum. Sana baktığım zaman kapıları ardına kadar açan göğü, göğüs kafesine sığamayıp uçmak isteyen özü, kalbe indirip tam orasına bastırdığın sözü görüyorum.
Ümit ile korku arasında gidip geldiğin yollar benim de yollarım, lakin ben iki uçta da senden gitmeyi değil; seni dilemeyi, dileğimin kabulünü görmeyi, başım dik, gözlerim yerde bir seccade üzerinde sana helalinden varabilmeyi bekliyorum.
Ben sana b/akınca boyunları vuruluyor cellatların, çocukların avuçlarına şeker, yüzlerine tebessüm doluyor. Her yan bayram oluyor, ruhum ruhundan düşenleri toplarken."
Dedim ki; "Kalmak istiyorsan kal, lâkin yüreğimi mahcup etme ne açmaya, ne de kapatmaya güç yetiremediğin kapında. Avuçlarını uzat da yüzümü süreyim. Kelamın anahtarını avucuma koy da açılsın sükütuna karşı çaresizce lâl olmuş dillerim.
Ben seni görmekteyim, ruhunun ruhumla aynı kapıda titrediğini bilmekteyim. Sen de al getir sinendekileri, seni de yorgunluklarını da sinemde demleyip, dinlendireyim.
İster çocuk olalım gönül salıncağında, ister garip dervişler gibi nice hikayeler ve haller pişsin koynumuzda. İster bir kapı ardında, açılan onlarca kapının yamacında yanalım nefes nefese ve tütmesin dumanımız, kimseler görmesin.
Lakin sever gibi, var gibi, sevda gibi, yangın gibi gelip de kalbinin kapısında, ruhunun iliğinde, nefesinin dibinde tam eriyecekken, her zerremle sana dolanıp, senin her zerreni ezbere bilecekken birden buz dağı olma bana.
Beni hiç sevmemene razıyım inan, beni seviyormuş gibi gelmene ise dayanamam, dayanamam sevdamın ateşi ile kalbinin soğuğunu çarpıştırmaya, savaştırmaya..."
Usulca dindi geliş sesleri, soğuk bir rüzgar esti, içim titredi gidişinin ayazında, ruhum eşikten çekilince kapı da örtülüverdi.
Öylece kalakaldı gözlerim o soğuk boşlukta.
Yine hiçbir ses gelmedi.
Ardından tek bir cümle döküldü kalbimin dilinden. Dedim ki; " O beni, her zerresinde hissedecek kadar sevemedi ki."
Gitti ve kalbimin hikayesi, eski bir kitabın arasında kurutulmuş bir gül gibi yitti.
Gönlünün göğü zeval görmesin e mi?