Ansızın irkilip baktım etrafa,
Bir şamata var ki, âleme inat,
Boğulmuş her taraf lafı güzafa,
Dedim ki bu nedir, dediler sanat.
Heykeller dikilmiş anadan üryan,
Müstehcen afişle kirlenmiş her yan,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




İNSANI BÜTÜNÜYLE ARAŞTIRMALI AMA SANAT
burada kendimi aklamak gibi bir çaba izlenimi verdiğimi sanmıyorumama neredeydiniz sorusu ilgimi çekti.hepimiz şöyle veya böyle bir yerdeyiz.irkilmek beklemediğimiz anda bir uyarıcıdan kaynaklanır.ben de böyle bir şamatanın sanatla alakası olmadığını kendimce ifade etmeye çalıştım.farklı ve güzel yorumunu için teşekkür ediyorum.
ne güzel demişsiniz.ansızın! ! irkildim.neden ansızın irkildiniz.nerdeydik nerdeydiniz.hiç kendimizi aklamayalım derim ben.yinede şiir güzel
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta