Dayan Şiiri - Yazar Kılıç

Dayan, Halil İbrahim

Dayan.

Düşme böyle bir derde.

Bırak sıkıntılar çevreni kuşatsın.
Bırak gece üstüne kapansın.
Bırak dünya bütün ağırlığıyla omuzlarına çöksün.

Sen yine de dizlerinin üstünde kalma.

Ayağa kalk.

Çünkü insan bazen yıkıldığı yerden değil, yıkılmayı reddettiği yerden doğar.

Dayan.

Aşk dediğin nedir ki?

Üç harfli, eski bir bilmece.
İnsan içine girince yolunu kaybeder, çıkışını unutur; kendi sesini bile bir başkasının adında aramaya başlar.

Sakın kaybolma o bilmecenin içinde.
Sakın bir kalbin karanlık dehlizlerinde kendi ömrünü tüketme.

Kalk.
Uyan.
Ayaklan.

Her derde deva olmaya çalış; ama kendi derdinin tutsağı olma.

İnsanlara yoldaş ol.
Düşenin elinden tut.
Karanlıkta kalana ateş taşı.
Yarası olana merhem ol.

Mücadelenin içinde kal.
Hayatın safında dur.
Mazlumun yanında yürü.

Ama aşkın önünde eğilme.

Çünkü bazı dertler insanı büyütür, bazıları içinden yer.
Bazı acılar adam eder, bazıları adamı kendinden eder.

Aşk, eğer seni küçültüyorsa;
eğer seni kendi gözünde eksiltiyorsa;
eğer seni gecelerin mahkûmu, hatıraların kölesi yapıyorsa;

ona sevda deme.

O zulümdür.

Dayan.

Sana vuslat diye sunulan her esarete boyun eğme.

Her çağrıya gitme.
Her sızıya inanma.
Her özlemi kader sanma.

Çünkü insan bazen sevdiğine değil, kendini kaybettiği yere özlem duyar.

Dayan, zulümlerin en ağırına.
Dayan, aşkın insanı eğen tarafına.
Dayan, içinden kopan fırtınaya.
Dayan, adını duyunca titreyen kalbine.
Dayan, hatıraların pusu kurduğu gecelere.

Boyun eğme.

Sen yürümek için yaratıldın; bir ismin ardında çürümek için değil.
Sen ayağa kalkmak için varsın; bir bakışın altında ezilmek için değil.
Sen yoldaş olmak için doğdun; esir olmak için değil.

Dayan.

Dayan be Halil İbrahim.

Kalbin yansa da dayan.
Gece uzasa da dayan.
İçinde bir ses hâlâ onu çağırsa da dayan.

Çünkü bazı kapılar kapanınca insan eksilmez.
Bazı vedalar insanı öldürmez.
Bazı ayrılıklar, insanı kendine geri verir.

Unutma:

En ağır savaş, sevdiğinden vazgeçmek değildir.
En ağır savaş, sevdiğin uğruna kendinden vazgeçmemektir.

Dayan.

Çünkü bazen en büyük kavuşma, bir insana değil;

yeniden kendine dönmektir.