Davut'un Çilesi Şiiri - Aydın Ahmet

Eğrilmedim diye yalan dünyada
Bitmiyor başımın derdi hâkim bey
Eğriye doğruyu desem ne fayda
Beni mahkemeye verdi hâkim bey

Hakkını konuştum, çokları küstü
Selamı sabah benimle kesti
Yaş kemale ermiş ellini üstü
Başıma çok çorap ördü hâkim bey

İşte bu nedenden gönlüm yaralı
Nice toy küstürdük, nice kralı
Otuz beş yaşında aklı karalı
Bu garip ne günler gördü hâkim bey

Parasıza kimse selam vermiyor
Fırsatı bulunca yiyor da yiyor
Sor bir eskilere onlar ne diyor
Zengin de fakir de birdi hâkim bey

Değişti şöhrete şanı şerefi
Şer doldu dünyanın her bir tarafı
Eğer ki olduysan insan sarrafı
Bilirsin kuzuyla kurdu hâkim bey

Herkes çıkarını kıblesi yaptı
Uyanıklar bir bir köşeyi kaptı
Altta kalanları katırlar tepti
Kurnazlar voleyi vurdu hâkim bey

Zalimler kavgadan kodesten yılmaz
Eğrilerin doğru sıratı olmaz
Kimsenin ettiği yanına kalmaz
Dedeciğim böyle derdi hâkim bey

Zaptiyeye vardım başından savdı
Teskin etti beni övdü de övdü
Yalandan usulca sin kaflı sövdü
Kem küm etti unu serdi hâkim bey

Ben elçiyim dedi elden ne gelir
Kadılar derdinin dermanı olur
Zaten tüm hımbıllar hep beni bulur
Elime bir kâğıt verdi hâkim bey

Taksirim var ise utanma söyle
Benim ne zorum var ağayla beyle
Karşında ayakta yoruldum böyle
Sonunda iş bura vardı hâkim bey