Dangalak Şiiri - Aydın Ahmet

Kasıla kasıla yürüyor yolda
Şişkinlikten geberiyor dangalak
Giydiği pantolon üç beden bol da
Şaşkınlıktan geberiyor dangalak

Kendini bey sanır herkesi fakir
Kendini zer görür herkesi hakir
Yüzüne tükürsen Yarabbi şükür
Pişkinlikten geberiyor dangalak

Üstünde bir kuzu postu parkası
Sırıtıyor her yanından markası
Kendi gibi zannederken herkesi
Taşkınlıktan geberiyor dangalak

Gelmedi dünyaya böylesi kubuz
Hasetlik derdine tutulmuş kabız
Oturduğu çulu sanıyor kebiz
Baskınlıktan geberiyor dangalak

Kahrediyor talihine kadere
Hayırı yok valideye pedere
Edepsizse Mevla ona ne vere
Küskünlükten geberiyor dangalak