Ah eğer bilseler bulunduğumuz en çekilmez durumu...
İçine hala canlı yaşam dolu bir duyguyu,
Gömmesinin ne kadar acı verici olduğunu.
O duygular ki sana bir zamanlar bahşetmişti sıcaklığı güveni ve huzuru.
Şimdi ise mütemadiyen öldürmeye mahkumsun onu...
Sanki kalplerimizde sadece bir şeyleri kırmak için hayatımıza girer bazıları!
Çıkınca da geriye kocaman enkaz bırakırlar ve bir sürü tamir olmayan hayal kırıklıkları.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta