Daralmaz İçim Şiiri - Barbaros İrdelmen

Evim
Odam küçüktür

Öğrendim ama
Kapatınca gözümü
daralmıyor içim

Gözlerimi kapatır
Yazın okyanuslarda yüzerim
Kışın dağların zirvesinde
terlemeden üşümeden gezerim

İlk baharsa mevsim,
kırlarda ballıbaba olur
Uyanan arılara
kahvaltı sofrası olurum

Sonra
Bademle eriğin süslenmesini
Keyifle seyrederim
Dans ederim gelincik ve papatyayla

Sonbaharda şemsiye almam yanıma
Açmazsam gözlerimi
Yağmurda nasıl olsa ıslanmam
Düşen kuru yaprakları sayarım

Sonra, uykum gelir
Uyuyunca işte o zaman
Ne mesafe tanırım ne zaman
Düşünce hızıyla galaksileri dolaşırım
Ya kuyruklu bir yıldızla yarışırım
Ya da Mars’ta bir çeşme başı bulur
uzaylı kızlarla sohbet ederim

Sabah, uyanınca
Açmam hemen gözlerimi
Açarsam
biliyorum daralacak içim...