Dantelli Gençliğin Şiiri - Kasım Kobakçı

Her anına sızmasına, fırsat sunduğun,
Çalıp saklayacaktı, bir ilmeğini daha söküp,
Sandık lekesindeki tozlar.
*
Düştün bir tülün ardına,
Bir tanıdık tül,
Solduramazdım geçmişi,
Fakat kreme döndü,
Ellerinin beyazı,
Üç arşınlık, bir duvak sanki.
*
Şalını ört, bir ikindi vakti,
El ederdim ürkek, bir veda misali,
Teninde hüzün,
Üşüdü kenarlarında,
Kolonya şişesi.
*
İğnesi paslı, bir kasnaktır ömür,
Erişemiyorum, karanfil oyasına,
Daha bir nefes hava.
Sabah, beklediğin cumbada,
Gümüş telkariler, saklı derinde,
Sıkarsan avuçlarını ısınmadan,
İnleyen bir fısıltı sesi.
*
Ne gizlersen gizle, ah,
Ne gizlersen gizle,
Oyalı bohçaların dibi ne koku, ah?
Lavanta kokulu, saf bir örtü,
Dönmesin diye bir daha,
Dantelli gençliğin.