Henüz bir damla bile değilken,
Büyük denizler,
Ummanlar yarattılar benden.
Yağdıkça çoğaldım,
Çoğaldıkça buharlaştım yeniden.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




İyi başlangıç kısa bitiş. Çok hoş olmuş.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta