Damgasını Vurmuş Elem Şiiri - Kasım Kobakçı

Okunmuş hayatın sonu kitaptan,
Gözyaşları akıp sızlar azaptan,
Ruhlar uyansın o derin seraptan,
Damgasını vurmuş elem yıllara.
*
Yapraklar dökülmüş yere sessizce,
Dertler biriktirir insan gizlice,
Hüzünler kaplamış kalbi iyice,
Karalar bağlamış ulu dağlara.
*
Rüzgarlar savurup derdi sürükler,
Toprağa düşünce solmuş çiçekler,
Bilinmez akıbet bizi ne bekler,
Kederler serpilmiş ıssız yollara.
*
Karanlık geceler oldukça serin,
Her gün açılan yaralar çok derin,
Bulunmaz dünyada sağlam bir yerin,
Gözyaşı karışmış coşkun sulara.
*
Sızılı yürekte başlamış telaş,
Bedenler yorulmuş tükenir yavaş,
Sürerken içimde bitmez bir savaş,
Hasretler kazınmış garip kullara.
*
Baharlar terk edip gelmiş sarı güz,
Aşılmaz yokuşlar bitmez onca düz,
Aynada yorgundur asılan bu yüz,
Dertlerim söylenir kırgın sazlara.
*
Kapanıp defterler bitsin bu akşam,
Kalmadı dünyada sürecek yaşam,
Eriyip tükendi sahte ihtişam,
Damgasını vurmuş elem canlara.