Divana çıkıp bende bir insanım desen
Çevremdekilerin hepsi “estağfurullah” diyorlar.
O halde bana niçin “hor” bakıyorsunuz desem.
Bizim ne haddimize bey ağabeyim billahi derler.
Divandaki dalkavuk dostlarımdır bunlar.
Bunlardan fazlasını beklemem hiçbir zaman
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




O dalkavuklar her zaman her yerde hazır ve nazırdır. Düştüğünüzde ise ilk tekme onlardan gelir. Anlarsınız ama iş işten geçmiştir artık. İyi günde, kötü günde gerçek dostlarla karşılaşmak dileklerimle. Tebrikler kardeşim.
Suna Doğanay
Bu dalkavuklar hiç eksik olmayacak, devir onların devri. Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta