Daldım gittim usta... Gecenin parlament maviliğine. Gökyüzü suskundu. Ay, bulutların ardında eski bir tanık gibi bekliyordu. Yüzümde yarım kalmış bir tebessüm, yüreğimde yılların yorgunluğu... Hiç kendime sormadım neyi düşündüğümü. Çünkü insan, kendinden kaçabildiği kadar kaçar; ama vicdanından bir adım bile uzaklaşamaz. Sonra sokakları düşündüm usta... Lambaların aydınlatamadığı karanlıkları. Emeğin susup, paranın yüksek sesle konuştuğu meydanları. Doğrunun, eğrinin gölgesinde bırakıldığı günleri düşündüm. Alın terinin bir imzadan daha değersiz sayıldığı, çocukların umudu büyütmek yerine kaygıyla büyüdüğü zamanları... Ve anladım; İnsanın en büyük günahı yalnız kendi günahı değildir. Haksızlığı görüp susmak, adaleti bir kenara bırakıp çıkarın peşinden yürümek, bir lokma ekmeği büyüten eli unutmak da bir günahın adıdır. Gece uzundu usta... Ama geceler sonsuz değildir. Bir gün parlament mavisini delen güneş doğacak. O gün, paranın değil emeğin, korkunun değil cesaretin, suskunluğun değil hakikatin sözü duyulacak. İşte o sabahı bekleyerek, yüreğimde eksilmeyen umutla, daldım gittim usta... Gecenin parlament maviliğine. Muhsin Yener
Muhsin Yener 2Kayıt Tarihi : 17.11.2026 08:28:00
Şiiri Değerlendir
yok




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!