yürüyor dağlar bulutlara,
kara benler gökyüzünün yüzünde
poz verircesine evler fotoğraf karesine
koşturmada güvercinler
öpücük kondurur sivrisinek ansızın
ayağı kaymış ağaç tutunmakta hayata
ağlamaya alışmış dere
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




dağlar efsanedir şair titizlikle irdelemiştir yüreğine kalemine saglık ahmet acav
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta