Dağ ile Bağ Şiiri - Süleyman Bektaş

Harap bağda bülbül gülle sırdaş mı?
Diken ile karga yoksa yoldaş mı?
Şerha şerha eller bağda emektar.
Dağdan gelmiş bağda neyzeni bekler.

Gonca gonca güller Coni barında.
Kadehlerde meze ilkbaharında.
Kurumuş yaprağı kış aktarında.
Şifacıya simsar parayı bekler.

Sineyi dikene vakfeden bülbül,
Platonik aşkı yeğleyen o gül,
Vuslatı bahara bırakan sümbül,
Toprağı delmiş de güneşi bekler.

Geçim derdi sorma sekil kargaya,
Güneş hava ve su, herşey bedava.
Emeğin kıymetin kim ona sora.
Çöpünü yüklenmiş kamyonu bekler.

Güller kokmaz gayri simsar bağında.
Bülbül sürgün olmuş çöl ortasında.
Erteli sevdası başka bahara.
Laklaktan kazanmış ördeği bekler.

Çağdaşi sevdasız kalem yazar mı?
Haftanın dönüşü daim pazar mı?
Emekli borcunu bakkal yazar mı?
Pul olmuş maaşı üçayı bekler.
                      Süleyman Bektaş
                       Ozan çağdaşi