Artık ışıklar aydınlatmıyor İstanbul'u.
Gökyüzü mavisi vermiyor eski huzuru.
Sabah güneşi de ısıtmıyor, ışıtmıyor.
Dağ çiçeğini de sevmem zaten,
Alerji yapar yaprakları.
Sen en iyisi kendi dağlarında güneş ol, çiçek ol
Kendi kendine açarsın sabahları.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta