dağ
Benim babam
Ne yaşama açılan
Ne kapanan penceremdi
Ne ardımda ki dağ
Ne uçurumdaki köprü
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Tabii,,,
"Öteki yüzü de" var,
Hayatın!
"Gölgesini görmediği
Tutunup yaslanamadığı"
Bir çınarı olmayanlar da var!
Kıvırmadan, gerçekle yüzleşmenin şiir bu..
Tebrikler Yusuf Bey..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta