Bir meydan ki,
tozu duman buram buram kaldıran
ayağıdır Dadaşımın vurur canı gönülden
tutuşurken el ele meydan okur misali
nağra atar yürekten cihanın namerdine.
Sur düdüğü sanırsın sesini zurnasının
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta