Cüzdanımda Kalan Resim Şiiri - Mustafa Alp

cüzdanım kaldı resmin içinde,
bir eski montun cebinde değil ha,
bayağı senin fotoğrafın durur ya orda,
onun arkasında kaldı işte, saklı saklı.

ne zaman açsam bakmaya,
parmaklarım titrer hafiften,
ulan derim kendi kendime,
bu kız bir gülüşle ne haltlar etti bana?

cüzdan dediğin ne ki zaten,
içinde üç beş kuruş, iki fiş,
bir de vesikalık hayaller.
en kıymetlisi sendin işte, net.

resmin kenarı kıvrılmış azıcık,
zaman mı yıprattı, ben mi bilmem,
ama bakışın hala taze,
sanki dün hadi görüşürüz demişsin de
ben saf saf inanmışım.

mahallenin bakkalı bilir halimi,
her veresiye yazdırışımda bir iç çekişim var.
otobüste camdan dışarı bakarken,
şehrin ışıkları değil,
senin gözlerin geçer içimden.

cüzdanım kaldı resmin,
resmin kaldı aklımın orta yerinde.
ne atabildim seni çöpe,
ne koyabildim yerine başkasını.

halk dilinde söylerim ya işte,
sevda dediğin adamı rezil de eder vezir de.
ben rezil tarafındayım galiba,
çünkü hala cebimde sen,
hala kalbimde sen varsın.

bir gün belki çıkarırım o resmi,
düzlerim kenarlarını, son kez bakarım.
eyvallah derim usulca,
güzel sevdik be.
ama bugün değil.
bugün yine cüzdanımı açınca
önce paranı değil,
seni arayacağım.

Mustafa Alp
13/02/2026 16.00