eylül dü hava sonbahara yakışmayacak kadar sıcaktı.
istanbul karanlığa çoktan gömülmüştü,
herkes uykudaydı,bende uykudaydım.
geceyarısını henüz tüketmişken şehir,
şafak ürkekçe bekliyordu kapımızda.
ev telefonumuz gecenin sessiliğine,
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta