Cuma Soylu Şiirleri - Şair Cuma Soylu

Çal kavalı
Süresin davarı
************
İnsan olmak ne kadar zormuş
Laf anlamaz söz dinlemezmiş
Çobana sordum ne gerekirmiş

ÇALMA KAPIMI
BENDEN IRAK OLASIN
------------------------------
Dost denilmez sana yakamı bırak
Çalma kapımı benden olasın ırak
Kahpesin yaşamıma kurma tuzak

BU NASIL AVCI KENDİNİ BİLMEZ
****************
Yavrular bekliyor anası gelmez
Bu nasıl avcıdır kendini bilmez
Yaralı keklik yuvaya dönemez
Bu nasıl avcıdır kendini bilmez

BU NASIL BİR BULMACA
*********************
Bu nasıl bir bulmaca çözemedim
Yalan mı gerçek mi ben bilemedim
İnsanın insan olduğunu sezemedim
İşim çözülmez oldu sanki kör düğüm

BU NASIL MEMLEKET İSTANBUL -
****************************
Fındık zade şu ateş alan iki telliden
Çıktık yola niyetin kazana karşı dura
Uğur ol ne edeyim kardeş uğurlar ola
Yukarı Kalamış arabaları Alttan yalamış

BUNLAR YALANCI
*********************
Sustu sanayici tütmez bu bacalar
Perişan oldu işsiz kardeş bacılar
Temsili şeytan taşlamayın hacılar
Sakın inanmayın bunlar yalancılar

BUNU
GÖREN SENİ KOYMAZ CENNETE
**************************************
İnsanlar nefret duyarken senden
Laftan anlamazsın insan değilsen
Yeryüzünde nefsine dur demezsen

BİZİM ELLER
************
İğde çiçek açmış sarışın rengi
Kokusunu alanın açılır nefesi
Doğa uyanmış tabiatı süslemiş
Lale nergis sümbül ayrı güzel

BURALARDA DURAMAM
*********************
Yürekten bağlıydım ben cana
Dost olan bu taşı atarımı bana
Yalvarırım yeri göğü yara dana
Artık güvenim kalmadı insana

BURASI AK ÇAY
*******************
Kaz dağlarında kır meyhanesi
Şeytanın olmaz hiç besmelesi
Birde içten hele canım demesi
Adamı hasta eder o kelimesi