Cuma Soylu Şiirleri - Şair Cuma Soylu

KURU ÇAYDAN YUKARI YOL GİTMEZ. .x
-----------------------------------------
Kuru çaydan kin anaya gidilmez
Gözleri yollarda kimseler gelmez
Yıl on iki ay çilesi hiç bitmez
Kaderine terk edilmiş bu köy

KEFENDE CEBİ YOKTUR
SÖYLEYİN KÖR MİLLETE
******************************
Yaratan hak bu ömrü vermiş bana
Yeryüzünde hiç bir engel tanımam
Yıkarım yüce dağları yaparım ova

KEFENİN KURUMADAN
KARDEŞİN SÖVDÜ SANA
-------------------------------
Bin türlü belalar benim başımda
Zehir varmış ekmeğimde aşımda
Karınları doyunca taş atar bana

KOLAY KOLAY TEMİZLENEMEZ
BUNCA BÜYÜK BİR PİSLİK
--------------------------------------------
Evde kalın şimdi nüfus patlaması olacak
Oğul bu açlık sefalet diz boyuna varacak
Sabır taşı çatlarsa halkı kim durduracak

KURU DAL OLUR
**************
Benden uzak ayrı durmayan can
Kim ne dedi öyle dargın bakarsın
Boynun büküp neden gizli ağlarsın
Gördüm al yanaktan aşağı yaş gelir

KURUDU BENİM GÜL BAĞIM
----------------------------------------
Kurudu bu yedi veren gül dalım
Sarardı yaprak soldu üzüm bağım
Sahip çıkan yoktur bize canım
Kurudu toprağımda çöle döndü

KURURSA BUNLARIN GÜNAHI SENİN
-------------------------------------------------
Çekirdekten saksıda çam yetiştirdim
Toprak için birçok meyve geliştirdim
Bahçeme dikeceyim günü bekledim
Kurursa bunların günahı sana kalacak

KÜSMEDİM SANA
********************
Dost olup diline sahip olsan
Çaylar gibi akıp çağlasaydın
Can deyipte gönül alsaydın
Of can ben küsmezdim sana

KÜSTÜM BEN
*****************
Küstüm Mustafa’ya aliye osmana
Ömer’e Abubekir denilen mil cana
Dinde model çıkaran imam azama
Yazık etmediniz mi siz bunca insana

KÜSTÜM
BEN O KADERİME YAZIMA++
----------------------------------------
Gönlüm düştü benim köylü kızına
Küstüm ben o kaderime yazıma
Masum bakışlı o güler yüzüne