Cuma Soylu Şiirleri - Şair Cuma Soylu

YERYÜZÜNDE
İNSAN İNSANIN SERVETİ
----------------------------------
Yeryüzünde insan insanın serveti
Menfaat beklemem, yeter tatlı dili
Dostluğun budur en büyük nimeti

YERYÜZÜNDE KENDİNİ BİLMEZE
--------------------------------------------
Söyledim sözümü sövdüm sırasıyla
Çaktım çivisini vurdum paslı nalına
Tükürdüm yüzüne adapsız şanına
Söyledim sözümü sövdüm sırasıyla

YERYÜZÜNDE
SADECE BİR İSMİ KALMIŞ
--------------------------------------
İnsanlık doğmadan hakka yürümüş
Yeryüzünde insanlığın bir ismi kalmış
Şahsiyetini vicdanını cebine koymuş

YERYÜZÜNDE TEK İKİ ANAM
-------------------------------------
Çaya endim ufak ufak balıklar
Ayıda büyük balıkları sayıklar
Kurbağa pusuda geleni ayıtlar
Doğanın adaleti canlının ilacı

YERYÜZÜNE
KAZIK ÇAKAN OLMADI++
----------------------------------
İşverenlerde bulanık göl gibi
İşçinin cebinde onların eli
Yedikleri emekçi alın teri

YERYÜZÜNÜ DÖNDÜRMEDEN TERSİNE
------------------------------------------
İnsaf eyle felek gel sen kendine
Yeryüzün döndürmeden tersine
Başıma bela olur gitmeyecekse
Yeryüzün döndürmeden tersine

YERYÜZÜNÜ
OKURYAZAR GEZERİM
--------------------------------------
Yeryüzünü okuryazar gezerim
Gelmeden o geleceği sezerim
Avcıyım bir hedefimi beklerim

YERYÜZÜNÜN TAŞI KAYASI
**********************
Bütün yeryüzünün dağı taşı kayası
Topraktır işte bütün canlının anası
Hayat verir akan suyun bir damlası
Sensin yeryüzünü anası toprak ana

YETER
ARAYIP BİZİ SORMASINLAR xx
-----------------------------------
Yordu beni de bu bencil insanlar
Yeter arayıp bizi sormasınlar
Kullara hiçbir kusur yazmasınlar

YETER ARTIK
GÜLSÜN YÜZÜMÜZ
----------------------
Sende varsan bende varım
Başkasını görmez ki gözüm
Gel elini ver bu elime canım