Cuma Soylu Şiirleri - Şair Cuma Soylu

İNSANI TAŞTAN TAŞA ÇALAMAM++
----------------------------------------
Zorlama sabrımı bunu yapamam
Ben insanı taştan taşa çalamam
Cahilin sohbetimden tat almam
Ben insanı taştan taşa çalamam

İNSANLAR
İLİM BİLMEZ KÖRE DÖNDÜ
**************************************
İstedim gül yüzüm gülmez oldu
Gözyaşlarım aktı da dinmez oldu
Yokluk gerçek dostluğu unutturdu

İNSANLAR ŞAŞIRMIŞ İLMİ İRFANI.++
-------------------------------------------
İnsan şaşırmış bak ilmi irfanı
Müslümanım der okumaz kuranı
Tanımaz cenkte o zülfü karını
Müslümanım der okumaz kuranı

İNSANLIĞIN ADI
SİLİNMİŞ O NEREDE

*************************
Yıkılsın demir kapı kör pencere
Bileğimi kesti bu metal kelepçe

İNSANLIK BENDE
KALSIN BASARIM DEDİM++
--------------------------------------
Vatandaşın ununu elediler
Bizleri unuttular görmediler
Seçimde kuzu gibi melediler

İNSANLIKTAN NASİBİNİ ALMAMIŞ XX
-----------------------------------
İnsanlıktan nasibini almamış
Dünyayı yemiş de daha doymamış
Hakkın verdiğinde razı olmamış
Dünyayı yemiş de daha doymamış

İNSANOĞLU
***************
İnsanoğlu dur durak bilmiyor
Kör ileriyi desende görmüyor
Yaşadığı ülkesini bile sevmiyor
Çivisi çıkmışta onu çakan yoktur

İNSAANOĞLU BİR KÖR ADALET SAĞIR
--------------------------------------
Gelmeyin üstüme yüküm ağır
İnsanoğlu bir kör adalet sağır
Duyan olmaz ki avazınla bağır
İnsanoğlu bir kör adalet sağır

İNSANOĞLU
DİN İMAN DEDİ ÇALDI XX
-------------------------------------
Cumhuriyetten de eser kalmadı
İnsanoğlu din iman dedi çaldı
Kendi söyledi söze inanmadı

İNSANOĞLU
ŞAŞAR BEŞER
********************
Denğini almayan güzeller
O an beynimde yeller eser
O zaman imkanımı keser