Cuma Soylu Şiirleri - Şair Cuma Soylu

BÜLBÜLÜN DİLİ
*****************
Açar o gonca güller bahçede
Neşe verir öten şu bülbüle
Bak kaldım bülbülün diline
Öter o her sabahın seherinde

BÜLBÜLÜN
FERYAT FİGANI BUYUMUŞ XX
--------------------------------------
Sarmaşık o gül dalına sarılmış
Bülbüller ötmez ki güle darılmış

BÜLBÜLÜN FİGANI
GÖNÜL AHU ZARDA X X
------------------------------------
Şu deli gönlüme yar olamadım
Esen acı poyraz durduramadım
Bahçemde o gülü oğduramadım

BÜLBÜLDE
GÖZYAŞI DÖKER GONCA GÜLE
***************************************
Ömrümün baharını çevirdin güze
Bülbülde gözyaşı döker gonca güle
Feryat etsede sesi duyulmaz gene

BÜLBÜLDÜR BİZE FİĞAN EDER
-----------------------------------
Sen bir güldün bense tiken
Bülbüldür bize fiğan eden
Sabahın seheri dalda öten
Bülbüldür bize fiğan eden

Bülbül ötme
Gül dalına boşuna
---------------------------
Bülbül ötme gül dalına boşuna
Özgürce sonsuza uç bir başına
Karışma gülün toprağına taşına

BÜLBÜLÜ
DİNLEYEREK GEÇİRDİM GÜNÜMÜ
---------------------------------------
Seyir ederken baçede gonca gülümü
Bülbülü dinleyerek geçirdim günümü
Boşuna harcamışım divane ömrümü

BURASI AK ÇAY
*******************
Kaz dağlarında kır meyhanesi
Şeytanın olmaz hiç besmelesi
Birde içten hele canım demesi
Adamı hasta eder o kelimesi

BURASI ANADOLU GÜZEL YURDUM.++
-------------------------------------
Ekmeğim aşım benim ana dolum
Bura atadan kalan güzel yurdum
Vatan millet bedenim elim kolum
Bura atadan kalan güzel yurdum

BURASI
BARDAKLI DOĞDUĞUM KÖYÜM++
-------------------------------------------
Sivas’a gitmekti benim umudum
Hafik zara geçtim İmranlı yurdum
Çorağın tepeden dönerse yolum