Hepsi bir kapıydı, Dokunsan açılacaktı ay yüzüne; Oysa ne çoklar dayandılar, Bir bilsen o kapılara.
Kilitler pas tutmuş, eşikler yorgun, Sessizlik birikmiş menteşelerin ucuna. Geriye dönüp baksak, tozlu bir yol; Kırık dökük anılar serilmiş avucuna.
Bir umut kapısıydı, Bir sevda türküsü... Bilmeden olsa da, Bir hiç uğruna, Katil olduk ikimiz de; Kesik kulak, çukurca mantık.
İsmet AkdoğanKayıt Tarihi : 22.06.2026 14:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!