Çukur Şiiri - Yasemin Tanık

Bir demet gül,
Senin için sevgiyi anlatmaya yeterdi
Derdim bir ömür anlatmaya yetmezdi
Bir dalın kırıldığında,
Boğulurdum sonbahara
Ben karalar bağlarken,
Kiraz mevsimindeydin sen
Yeterdi sana savrulmak
Bana yetmezdi kavrulmak
Yanardım suskunluğunla
Çığlığım oyarken renklerimi
Sen yazardın günü renkli tonlarla
Kalbime çivi mi battı,
Tabuta mı girdim?
Bilemedim!
Ama parmaklarımdan süzülen kanlar vardı
Anlattı kan bana gülleri koparışımı
Elimdeki kanlar
Acıtamazdı canımı…
Can çekişen kalple gidilmez yola
Gömmektir en iyisi kalbin çukuruna