soy beni karanlığımdan öteye uçamayan martıların esaretine,
dağ başlarımda limanlarım olsun, deniz kokusunu burnuma dolduran,
zindan diplerim açılsın gökyüzünün tavanını delen,
güneşler doğsun gecelerime…
koy beni sonsuza değin gerçeğin esaretine…
benimde adım constantine'in yanında anılsın
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu sabah ilk okudugum siir, ve ben siire bir kez daha tutkuluyum yine, iste siir alip götüren gizemler dünyasina ucuruveren, yedi tepe gezdiren, bir saray cicegi gibi ruhumu ezdiren... Tebrikler...tam puan...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta