Bu kaçıncı gün doğuşu gökkuşağı renginde, Yürek derinliklerinde aralanan kapıdan girdin içeriye,
Işık oldun, nur oldun, doğdun en derin yerinde...
Kalabalığında yalnız, Yokluğunda sensiz, haykırışı sessiz, Yalvarışı kimsesiz, Doruğunda sevdanın, Son deminde isyanın, Kavrulan ateşinin çölündeyim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta