Topraklar çölleşirken, yürekler de çölleşti,
İnsanlığın yerine, iblis gelip yerleşti,
Dört mevsimin dördüne, hazan rüzgarı esti,
İnsanlar bizatihi, insanlıkla güreşti.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta